บทที่ 128 ตอนที่ 25 (2)

ทุกสิ่งที่ผ่านมารวมถึงการได้ใช้เวลากับตนเองตามลำพัง ปณัยก็หาคำตอบให้ตัวเขาได้อีกข้อแล้วว่า ทำไมเวลาเป็นทุกข์ เขาถึงได้รู้สึกเหมือนทุกอย่างมันว่างเปล่า เดียวดาย ทุกสิ่งไร้สีสันเป็นเพียงแค่ความหม่นหมองทึบทึมไม่น่ามอง จนแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ แม้ในขณะที่คนอื่นพูดคุยหัวเราะ ในเรื่องที่น่ายินดีมากแค่ไหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ